در اختتامیه همایش شهدای وزارت دفاع، جدیدترین هواپیمای بدون سرنشین ساخت ایران با نام «حماسه» توسط وزیر دفاع رونمایی شد.

این پهپاد آخرین نمونه از هواپیماهای بدون سرنشین ساخت ایران است که مداومت پروازی بالا و ارتفاع آن این هواپیما را از دیگر پهپادهای کشور متفاوت کرده است.

سردار احمد وحیدی وزیر دفاع در حاشیه رونمایی این پهپاد با حضور در جمع خبرنگاران گفت: این پهپاد به دست متخصصان صنعت دفاعی ساخته شده است و می‌تواند سه مأموریت مراقبت، شناسایی و حمله با موشک و راکت را به صورت همزمان انجام دهد.

وزیر دفاع افزود: این هواپیما با قابلیت رادارگریزی می‌تواند از شناسایی شدن توسط دشمن جلوگیری کند.

 

بیش از هفتاد و پنج سال از زمانی که اولین آشیانه های فنی برای تعمیر اساسی هواپیماهای نیروی هوایی ایران در منطقه دوشان تپه تاسیس و اولین هواپیمای ساخت ایران به نام شهباز در آن مونتاژ شد، می گذرد.

زمان زیادی است که فاصله آن را می توان با مقایسه تکنولوژی «شهباز» و جدیدترین مروارید درخشان صنایع هوایی ایران هواپیمای F-313" قاهر" به خوبی درک کرد، گرچه زمان، وظیفه هیچ کدام را عوض نکرده است. قاهر همان وظیفه ای را بر عهده دارد که شهباز بر عهده داشت و آن هم حفاظت و پاسداری از آسمان ایران است.

توانمندی های فنی صنایع دفاعی ایران درخصوص ساخت و تولید هواپیما تا مدت های مدید تنها محدود به تعمیرات نه چندان سنگین دوره ای بود.

اما با پیروزی انقلاب اسلامی و تحریم های تسلیحاتی غرب علیه ایران و عدم امکان نوسازی ناوگان تهاجمی خود، تلاش وسیعی از سوی مراکز تحقیقاتی و صنعتی نظامی ایران برای ساخت هواپیماهای پیشرفته آغاز شد.

این تلاش ها در نهایت به ساخت جنگنده آذرخش در دهه هفتاد و جنگنده صاعقه در اواسط دهه هشتاد انجامید؛ روندی که در نهایت به ارائه جنگنده F-313"قاهر" انجامید.

*رادارگریزها؛ رقبای آینده جنگنده های ایرانی

جنگنده F-313 قاهر در حقیقت نشانه دیگری از روند رو به رشد جنگنده های ایران برای مقابله با تهدیدات جدید در عرصه نبردهای هوا پایه است که از فضای حاکم بر نبردهای نوین نشات می گیرد. در حالی که نسل جدید جنگنده ها در نبردهای آینده به سمت استفاده از تکنولوژی رادارگریزی و امکان انجام همزمان چند عملیات در ماموریت های رزمی حرکت می کنند، نیروهای نظامی ایران نیز نمی توانند، نسبت به رشد و گسترش چنین فناوری هایی بی تفاوت بمانند.

از سوی دیگر با تجهیز ترکیه به عنوان یکی از کشورهای عضو ناتو و رژیم صهیونیستی اصلی ترین متحد نظامی آمریکا در منطقه به جنگنده های تک موتوره F-35 در آینده نه چندان دور، عملا ایران با دو قدرت نظامی مجهز به تکنولوژی خفاکار روبه رو خواهد بود؛ نکته ای که چندان مورد خوشایند برنامه‌ریزان نظامی ایرانی نخواهد بود.

در طول سالهای اخیر صنعت دفاعی کشور، بر روی چند طرح مهم پروازی متمرکز شده بود که یکی از آنها پروژه هواپیمای بدون سرنشین سفره ماهی است که اولین تجربه جمهوری اسلامی ایران در عرصه رادارگریزی پرنده هاست.

همزمان با این پروژه، پرنده های دیگری نیز در دستور کار گرفتند که بعضا طرح اولیه و یا ماکت این پروژه ها در رژه های مختلف نیروهای مسلح به نمایش درآمد.

در یکی از این پرنده ها که به همراه ماکت سفره ماهی در رژه نیروهای مسلح به نمایش درآمد، فرم بدنه و استفاده از اصول طراحی هواپیماهای پنهان کار(رادارگریز) گویای این بود که متخصصان عرصه دفاع بر روی موضوع رادارگریزی متمرکز شده اند.

در این پرنده دقیقا شکل سکان عمودی به صورت V با فاصله از هم قرار گرفته که این موضوع علاوه بر افزایش توان مانور پرنده، موجب کاهش بازتاب راداری آن نیز می شود.

با مشاهده ماکت این هواپیما و مقایسه آن با قاهر 313 می توان گفت که شاید بیشترین تجربیات به دست آمده از این پروژه ها، نقش اصلی را در طراحی و ساخت قاهر313 ایفا کرده است.

اینها در حالیست که برخی از جنگنده های مشابه غربی و شرقی نیز در ابتدا امتحان خود را درقالب مدل های کوچکتر پس داده و سپس در مدل های بزرگ تر شبیه سازی شدند.

اولین نکته ای که در نمای خارجی جنگنده F-313 قاهر جلب توجه می کند، تلاش طراحان این هواپیما برای کاهش سطح مقطع راداری(RCS) این هواپیما بوده است. بنا بر اصول اولیه تکنولوژی خفاکاری، استفاده از زوایای تند و سطوح شیبدار به همراه استفاده از مواد جذب کننده امواج راداری اصلی راه کاهش پراکنش امواج راداری است.

یک بدنه متقارن به همراه سطوح تخت و بدون زائده های بیرونی و امکان حمل سلاح های هوایی در حفره های داخلی امکان کاهش سطح مقطع راداری را تا حداقل ممکن فراهم می کند.

استفاده از بال های V شکل و بدنه مایل به جلو و طراحی تیز زوایای حمله، از دیگر نکاتی است که در طراحی بدنه این هواپیما مورد توجه قرار گرفته است.

البته استفاده از کانارد در لبه جلویی هواپیما می تواند، یک نکته منفی در خاصیت خفاکاری این بدنه محسوب شود، اما در هر صورت طراحان این هواپیما مجبور بودند تا بین توان خفاکاری و مانورپذیری این جنگنده تعادلی را برقرار کنند.

از دیگر نکات قابل توجه در طراحی این جنگنده استفاده از دماغه محدب است که البته استفاده از چنین طراحی در نمونه های مشابه هواپیماهای اینچنینی از جمله f-22 آمریکایی و pakfa روسی نیز به چشم می خورد.

*جایگاه ورودی های هوا، امتیاز اصلی قاهر

یکی از نکات مهم در طراحی جنگنده خفاکار، کاهش انعکاس راداری دریچه های ورودی هوا و موتور هواپیما است، چرا که معمولا میزان انعکاس امواج راداری از این قسمت هواپیما برای شناسایی هواگرد در حال حرکت از سوی رادار جستجوگر کفایت می کند.

از آن جا که نحوه طراحی دریچه های ورودی هوا در تحویل هوای ورودی به موتور هواپیما و عملکرد بهینه آن در سرعت های مختلف پروازی بسیار حائز اهمیت است، هرگونه تغییر در دریچه های ورودی هوا باید با توجه به این اصل مهم انجام شود. حتی در جنگنده F-117 نایت هاوک به بهای کاهش سرعت هواپیما به زیر سرعت صوت با نصب توری هایی در ورودی هوا میزان انعکاس امواج راداری به شدت کاهش یافته است.

در هواپیمای F-313 قاهر برای اولین بار در یک هواپیمای پنهانکار دریچه های ورود هوا در بالای بدنه قرار گرفته است. در کنار این، ورودی های هوا به سمت جلو کشیده شده اند تا روند تحویل هوا به موتورهای هواپیما بدون هیچ مشکلی ادامه پیدا کند.

تدبیر دیگری که برای کاهش امواج راداری دراین جنگنده در نظر گرفته شده است، ایجاد پیچش در مخروط داخلی ورودی هوا است. در کنار سطح داخلی این مخروط نیز با مواد جاذب رادار (RAM) است.

شبیه سازی متعدد رایانه ای توسط نرم افزارهای رایانه ای نشان می دهد که پس از دوبار تضعیف امواج راداری هیچ موج قدرتمندی برای بازگشت به منبع انتشار و کشف محل هواگرد باقی نمی ماند.

*اولین جنگنده مجهز به کانارد

یکی دیگر از ویژگی های ممتاز جنگنده قاهر، استفاده از کانارد یا پیش بال در افزایش مانور پذیری این هواپیما است. هیچ کدام از جنگنده غربی و شرقی ایرانی که در خدمت نیروی هوایی ایران قرار دارند، به کانارد یا پیش بال مجهز نیستند و قاهر، اولین جنگنده از این نوع در ایران محسوب می شود.

استفاده از پیش بال یا کانارد سبب توزیع هوا به زیر بال و مجرای ورودی هواپیما می شود و بهبود عملکرد پروازی را به دنبال خواهد آورد.

وجود کانارد در این هواپیما از آن جا ضروری جلوه می کند که پرواز در ارتفاع پایین یکی از مهم ترین ماموریت هایی است که برای این هواپیما تعریف شده است.

وجود کانارد، موجب پایداری هواپیما در سرعت های بالا و ارتفاع پایین شده و بهبود عملکرد هوایی را به دنبال دارد که به طور حتم مد نظر طراحان این هواپیما بوده است.

*آنچه که بدنه را می سازد

یکی دیگر از پیشرفت های بزرگ که با ساختن این جنگنده نصیب ایران شده است، رشد قابل توجه صنایع هوایی ایران در تکنولوژی مواد مرتبط با مواد پنهانکار است. گرچه سابقه تکنولوژی مواد پنهانکار در دنیا به ده ها سال قبل باز می گردد، اما هنوز هم به عنوان یکی از شاخص های مهم در صنایع هوایی پیشرفته محسوب می شود؛ چه این که هنوز گفته می شود، دستیابی چین به این تکنولوژی ناشی از دسترسی ارتش این کشور به بقایای جنگنده پنهانکار سرنگون شده آمریکایی در صربستان باز می گردد.

توانمندی استفاده از چنین تکنولوژی به گونه ای که امکان مونتاژ این جنگنده در کوتاه ترین زمان ممکن فراهم شود، جزو امتیازاتی است که عملیاتی شدن تولید انبوه این جنگنده را در کوتاه مدت فراهم می کند.

*موتوری در عمق بدنه

جنگنده قاهر جنگنده ای تک موتوره است که  موتور آن به صورت عمیق در داخل جنگنده قرار گرفته است. گرچه یک موتوره بودن چنین جنگنده ای می تواند، سبب کاهش بقا پذیری آن شود اما مزایای چشم گیری نیز به همراه دارد.

موتور این جنگنده می تواند با بالاترین رانش ممکن امکان پرواز در ارتفاع پایین را فراهم کرده و مانور پذیری موثر را جنگنده فراهم می کند.

گرچه هنوز موتور و مشخصات این جنگنده به طور کامل ارائه نشده است، اما پیش بینی می شود که بیشینه توان یکصد کیلو نیوتن برای موتور این جنگنده ضروری است.

*چشم تیزبین قاهر در کمین دوردست ها

سامانه های اویونیکی این هواپیما از چند نمایشگر چند کاره دیجیتال تشکیل شده است که بر خلاف سامانه های آنالوگ و رقمی، امکان انتقال اطلاعات را در کوتاه ترین زمان ممکن را به خلبان فراهم می کند.

سیستم راداری این هواپیما با توانایی جستجو و کشف اهداف راداری در فضای فراتر از دید امکان کشف و درگیری با اهداف کشف شده و هدایت موشک های هدایت شونده توسط امواج راداری را فراهم می کند.

*امتحان اصلی در صحنه نبرد خواهد بود

اینکه در نهایت قاهر 313 خواهد توانست با جنگنده های روز دنیا رقابت کند و یا نه، بستگی به عملکرد این هواپیما خواهد داشت، اما نکته مسلم در این است که هر جنگ افزاری تنها امتحان خود را در میدان جنگ پس خواهد داد و جنگنده قاهر 313 نیز از این مسئله مستثنی نخواهد بود.

 

 

آیا ساعاتی بعد این جت جنگنده ایرانی رونمایی خواهد شد؟

 

 

 قاهر ۳۱۳

.

.

.

 

جدای از نوع این هواپیما و کاربردهای نظامی آن نکته ی مهم دیگری نیز در اورهال این جنگنده ها وجود دارد.

تقریبا اکثر هواپیماهای ساخت روسیه به نوعی طراحی شده اند تا برای مثال اگر دو هواپیمای مشابه از یک شرکت در کنار هم قرار دهیم اکثر قطعاتش قابل جابجا شدن از یکی به دیگری نیستند.روسها از این موضوع اهدافی دارند.یکی اینکه احتمال کوپی برداری از هواپیماهای روس توسط شرکت یا کشور دیگری کاهش یابد و همچنین به هر کشوری که هواپیماهایش را عرضه میکند باید همراهش نیز مستشاران نظامی خود را برای بهره برداری از تجهیزاتش بدون حضور نیروهای انسانی کشور خریدار هواپیما به آنجا گسیل کند.این یعنی وابستگی مطلق.

اما اورهال جنگنده میگ ۲۹ این نوید این میدهد که ایران از این مرحله عبور کرده و به تمامی قسمتهای این هواپیما تسلط دارد.

 

عکسهای بیشتر در ادامه مطلب

ادامــﮧ مطلب

 

یک فروند هواپیمای جنگنده بمب افکن میگ 29 در پایگاه دوم شکاری شهید فکوری تبریز با انجام 21 هزار نفر-ساعت کار توسط متخصصین این پایگاه مورد تعمیر اساسی و بازسازی قرار گرفت.

این جنگنده میگ 29 پس از 12 سال با موفقیت به پرواز در آمد.

اورهال این هواپیما 24 ماه به طول انجامید که طی آن سه نوع سامانه مدرن الکترونیکی نیز بر روی آن نصب شده که قابلیت فنی و پشتیبانی آن را به میزان قابل توجهی افزایش داده است.

ایران بعد از کشور سازنده این هواپیما تنها کشوری است که توانایی انجام اینگونه اورهالها با این سطح و در شرایطی که از دریافت نقشه ها و حتی الگوهای اولیه این هواپیما منع شده پیدا کرده است.

 

وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح از ساخت و تحویل سه فروند جنگنده جدید صاعقه به نیروی هوایی ارتش خبر داد.

سردار احمد وحیدی وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح درخصوص ساخت و تحویل جنگنده‌های جدید توسط وزارت دفاع، از تحویل سه فروند هواپیمای جدید جنگنده صاعقه به ناوگان هوایی ارتش خبر داد.

وحیدی با بیان اینکه این جنگنده‌ها می‌توانند در صیانت از کشور نقش مهمی ایفا کنند، به روند ساخت و تحویل هواپیماهای جدید اشاره کرد و افزود: ساخت و تحویل جنگنده‌های جدید بدون تاخیر و دقیقا طبق برنامه از پیش تعیین شده صورت می‌گیرد.

وزیر دفاع  در خصوص پروژه هواپیمای بدون سرنشین و رادارگریز سفره ماهی نیز گفت: طراحی و ساخت پیش نمونه این هواپیما طبق برنامه پیش می‌رود و امیدواریم در آینده به نتیجه لازم در این خصوص برسیم.

 

تاریخچهء تذرو:

جت آموزشی سبک JT-2-2 تذرو نخستین بار در سال 2000 به پرواز در آمد و در نمایشگاه هوایی کیش سال 2002 در معرض دید مردم قرار گرفت.
مجموعهء صنعتی اوج تکمیل کنندهء این طرح میباشد.در سال 1987 و در زمان جنگ ایران و عراق این مجموعه تاسیس شد هدف این مجموعه تولید لوازم یدکی ابتدایی برای هواپیماهای نهاجا و در کنار آن کار بر روی طرح اصلی یک پرندهء آموزشی/رزمی بود.این طرح برنامهء یاحسین نیز نامیده میشد که تاسیسات ساخت آن در حومهء فرودگاه مهرآباد قرار داشت و دارد.تذرو یک جت آموزشی سبک است که به منظور جایگزینی با هواپیماهای T-33A و F-5B که هر کدام به ترتیب 50 و 40 سال است که در خدمت این نیرو قرار دارند طراحی و ساخته شد این هواپیما توانایی حمل سلاح های سبک را به منظور عملیات رزمی/آموزشی و ضد شورش دارد حمل راکت اندازهای 7 تایی و همچنین تیربار های سبک را در چهار جایگاه زیر بالهایش دارد.در نمایشگاه هوایی کیش 2002 تذروی به نمایش عموم گذاشته شده بود که در واقع نمونهء سوم و تکمیل شدهء جت آموزشی سبک درنا بود که بر پایهء گزارشها در سال 1985 نخستین پروازش را انجام داده بود دومین نمونهء درنا رعد نامیده میشد که در حدود سال 2000 تکمیل و به پرواز در آمد بنابر این تذرو کنونی را میتوان سومین جت تکامل یافتهء پروژهء یا حسین دانست.این هواپیما که تا کنون تولید انبوهش شروع نشده و طرح آن از حدود 20 سال پیش شروع شده است در آینده به عنوان یک جت آموزشی سبک به منظور آموزشهای ابتدایی تا پیشرفته به کار خواهد رفت که پس از آن نمونهء پشتیبانی هوایی نزدیک آن هم تولید خواهد شد این نمونه که تا کنون تکمیل شده است از نظر ساختار داخلی برای ایفای نقش رزمی تقویت گردیده است.نیروی هوایی در سال 2003 تعداد 5 فروند تذرو را برای ارزیابی سفارش داده که تا به حال کار تکمیل یک پیش نمونه و سه تذرو عملیاتی تکمیل گردیده است این پرنده ها در یک برنامهء آزمایشی و ارزیابی از جهات آموزشی و رزمی و آزمایشهای پروازی و سازه ای به کار خواهند رفت.نیروی هوایی ایران 25 فروند دیگر از این هواپیما سفارش خواهد داد تا به طور کامل جایگزین هواپیماهای آموزشی F-5B که به تعداد 20 فروند در نیروی هوایی موجود است(13 فروند از این هوپیماها پیشتر F-5A بودند که طی برنامهء سیمرغ به F-5B تبدیل شدند)شود.

برنامهء آموزشی خلبانان نیروی هوایی در حال حاظر به شرح زیر است:
50 ساعت پرواز با F-33C بونانزا سپس 150 ساعت پرواز آموزشی با PC-7سپس دانشجو پیش از برگزیده شدن به عنوان خلبان F-5E و MiG-29A و F-14A به مدت 100 ساعت آزمایش پروازی دیگر را با هواپیمای F-5B و در نتهایت F-5F یا MiG-29UB پشت سر میگذارد.که با به خدمت درآمدن تذرو دانشجو به جای پرواز با F-5B و T-33A (رزرو) به این جت ساخت داخل منتقل میشود حال معلوم نیست که میزان پرواز آموزشی خلبانان با این پرنده 100 ساعت خواهد بود یا خیر.

تذرو با توجه به ظاهرش که دارای بال مستقیم و دم عمودی پسگرا میباشد شباهت به طرح Alberta Aerospace Phoenix Fanjet دارد.اما با وجود این پیدایش طرح آن در طی 20 سال پیش در میان هواپیماهای هم رده اش بی مانند بوده.پوستهء این هواپیما از مواد مرکب و یک اسکلت آلومینیومی محافظ ساخته شده و ارابهء فرود اصلی آن بر روی یک سازهء مقاوم در مقابل بار وارده قرار گرفته است.
موتور تذرو موتور جنرال الکتریک J-85-13 بدون پس سوز میباشد که علت آن وجود تعداد حدودو 30 الی 40 عدد آن در انبار لوازم یدکی F-5 های نیروی هوایی است.این موتور به هواپیما حداکثر سرعت 645 کیلومتر برساعت و سعود به ارتفاع38000 پایی را در 8 دقیقه ممکن میسازد.اگرچه تمام این ارقام تا پایان آزمایشها مشخص خواهد شد و تاکنون هیچ ارقامی در مورد قابلیتهای این جنگنده از سوی مسئولان نیروی هواییصریحا اعلام نشده.یکی دیگر از اهداف تذرو که در حال حاظر عملی نخواهد شد ورود به بازار صادرات بود که تذروی با یک موتور و اویونیک و صندلیهای روسی مناسب برای صادرات به کشورهای جهان سوم.قرار بود موتورهایی که برای MiG-AT و Yak-130تکمیل شده اند برای این هواپیما برگزیده شوند.همچون سایوز RD-2500 کلیموف RD-35 لیولکا- ساترن AL-55 و یا اوچنکو AL-222 برای نصب بر روی تذرو استفاده شوند.صندلی تذروهای کنونی دارای صندلیهای مارتین بیکر MK-15 که در هواپیمای PC-7 توربو ترینر و S.68 (توربو ترینر ایرانی)استفاده میشود در کل ممکن است به علت کم بودن این صندلیها در انبار لوازم یدکی نهاجا در ساخت تذروهای بعدی از صندلی زوزدا K-36L که در برخی جنگنده های روسی در خدمت نیروی هوایی ارتش است استفاده شود.

مشخصات JT2-2 تذرو:
پیشرانه=یک دستگاه موتور جنرال الکتریک J-85-13 با رانش 4080 پاوند در سطح دریا
کارایی=سرعت پیمایشی بیشینه:645 کیلومتر بر ساعت-سقف پرواز:11580 متر
اوزان=وزن برخواست بیشینه:8820 پاوند(4000 کیلوگرم)
اندازه ها:اطلاعات دقیقی در دست نیست.
جایگاه خلبان=استاد و دانشجو بر روی صندلی های پرتابی سبک مارتین بیکرMK-15

نمونه های تولیدی تذرو:
شماره سریال کنونی تذروهای ایران به شکل مقابل است یک کد سه رقمی 778 با یک خط فاصله سپس یک کد تک رقمی که بیانگر چندمین تذرو تولیدی میباشد.

تذرو 1-778

تذرو 2-778
نخستین نمونهء تکامل یافتهء تذرو که نخستین بار در نمایشگاه هوایی کیش در سال 2002 به نمایش درآمد و پروازهای نمایشی انجام داد این هواپیما دارای کابین خلبان با نشان دهنده های آنالوگ و موتور J-85-13 با دریچهء خروجی(Exhaust(دارای انحنا و لولهء پیتو آزمایشی. 

این تذرو نخستین بار در تاریخ 31 شهریور 1386 در نمایش هوایی به مناسبت آغاز هفتهء دفاع مقدس به نمایش درآمد این تذرو دارای تفاوتهایی نسبت به 2-778 بود لولهء پیتو ساده کانپی بزرگتر برای دید بهتر و دریچهء هوای موتور متفاوت اگزوز بدون انحنا و در نهایت فاقد انحنای انتهای دم عمودی و بالهایی با زاویه نسبت سطح زمین همچنین مقدار بسیار کمی پسگرایی بالها. 

تذرو 4-778
که به تازگی کار تکمیل آن پایان یافت برای روز رژه 31 شهریور آماده شده بود که از طرف برخی منابع در نیروی هوایی خبر سقوط آن در روز 30 شهریور 1389 پیش از روز رژهء دفاع مقدس دچار نقص فنی شده و سقوط کرده گزارشات ضد و نقیضی از نجات هر دو خدمه و یا کشته شدن یکی و زنده ماندن دیگری به علت عمل نکردن راکت اجکت صندلیها به هر حال پرواز 2 فروند تذرو بر فراز مقبرهء آیت ا... خمینی که طبق قول داده شده قرار بود پرواز سه فروندی انجام شود بر صحت این موضوع احتمالی می افزاید.
این هواپیما از نظر ظاهری بیشتر شبیه به تذرو 3-778 میباشد با این تفاوت که دریچه های ورودی هوای آن مربعی شکل و کوچکتر بود. 

در نهایت پروژهء ساخت جت آموزشی یاحسین بیانگر تلاش مهندسانی ایرانی است که با وجود کمبود تجهیزات با تلاشی فراوان در پی ساخت یک جت آموزشی داخلی است هرچند تولید انبوه این جنگنده شروع نشده و تا به حال حدود 20 سال ازتاریخ این پروژه میگذرد.

در جریان جنگ خلیج فارس تعدادی سوخو-24 نیز بهمراه دیگر جنگنده ها به ایران پرواز کردند، ویژگی های مثبت جنگنده سوخو-24 نظیر توانایی در مقابله با رادارهای زمینی و رادار Orbita که توانایی پرواز در ارتفاعات پست و در میان ارتفاعات را به این جنگنده می دهد آن را به یک جنگنده ضربتی فوق العاده تبدیل می کند، با احتساب جنگنده های پناهنده و جنگنده های خریداری شده از روسیه مجموعا 36 فروند از این جنگنده در نیروی هوایی مشغول به خدمت بودند که با سقوط یک فروند این تعداد به 35 فروند تقلیل یافت.

 

برخی  مشخصات فنی سوخو - ۲۴:

هواپیمایی دو نفره، به طوری که دو خلبان کنار یکدیگر می‏نشینند. دارای بال متغیر و یک سکان‎عمودی (همانندهواپیمایF111 آمریکایی) دارای مدلهایی مخصوص شناسایی و عکسبرداری.
همچنین دارای راداری جالب با قابلیت تعقیب عوارض زمین که امکان پروازی فراصوت و خودکار را در در ارتفاع پایین (به جهت ناپدید ماندن از دید رادار دشمن) به همراه حملات خودکار فراهم می‏آورد.

 

 

جنگنده سوخو-25 همتای روسی هواپیمای آمریکایی A-10 بوده و وظیفه اصلی آن پشتیبانی از نیروهای زمینی است، این جنگنده با توانایی حمل و استفاده از انواع بمب ها و موشک های هوا به زمین می تواند در برابر واحد های زمینی دشمن بسیار خطرناک واقع شود اما بواسطه سرعت کم و موشک هوا به هوای R-60 Aphid بعنوان تنها سلاح برای نبرد های هوایی در دفاع از خود در برابر جنگنده های دشمن ناتوان است. در میان جنگنده های پناهنده عراقی حدود هفت فروند سوخو-25 نیز وجود داشتند که بهمراه تعدادی جنگنده سوخو-25 خریداری شده از روسیه به خدمت نیروی هوایی ایران در آمدند (عده ای نیز بر این عقیده اند که سوخو-25 های ایرانی تنها محدود به همان جنگنده های پناهنده هستند) در میان آمار منتشر شده از سوخو-25 های ایرانی 7 تا 11 و گاهی تا 25 فروند اشاره شده که 11 فروند دقیقتر به نظر می رسد، تمام فراگفوت های ایرانی در خدمت نیروی هوایی سپاه هستند و وظیفه پشتیبانی از نیروی زمینی سپاه را بر عهده دارند.

 

***مشخصات جنگنده:

كشور سازنده: روسیه

شركت سازنده: سوخوی

سال ساخت: ۱۹۷۸

خدمه: یك نفر بعضا دونفر

وظیفه: جنگنده تهاجمی زمینی

طول: ۵۳/۱۵ متر

مقدار طول باند برای پرواز:  ۶۰۰ متر

مقدار طول باند برای فرود:  ۶۰۰ متر

وزن: ۹۵۰۰كیلوگرم خود هواپیما

موتور: دو موتور توربوجت تومانسکی آر-۱۹۵

حد اكثر سرعت: ۹۷۵ كیلومتر در ساعت ۸/۰ ماخ

رنج پروازی: ۲۵۰۰ كیلومتر

رنج دریایی:۹۵۰ كیلومتر

سقف پرواز: ۱۰۰۰۰ متر

رنج حمله: ۱۲۵۰ كیلومتر بدون در نظر گرفتن تانكر های اضافی

سوخت گیری در هوا: این امكان را ندارد

سوخت داخلی: ۳۵۰۰ لیتر كه با تانكر های اضافی به ۶۰۰۰ لیتر هم می رسد

تعداد تولید: ۴۰۲ فروند

انواع: ۱۰ مدل

تسلیحات:

یک قبضه توپ دولوله ۳۰ میلی متری با نرخ شلیک ۳۰۰۰ گلوله بر دقیقه

انواع راکت انداز ؛ راکت ها هدایت شونده ؛ موشکها هوا به سطح و هوا به هوا ؛ بمب های لیزری ؛ بمبهای ضد نفر ؛ بمب های خوشه ای ؛ بمب های آتش زا ؛ بمب های شیمیایی و ...

 

نام(نام رسمی):F-14

نام خانوادگی(نام گذاری ناتو):Tom cat

نام پدر(شركت سازنده):Grumman

تولد(نخستین پرواز):1971

مرگ(پایان خدمت):----

زندگی نامه(توضیحات)

هواپیمای اف-14 یكی از پیشرفته ترین هواپیماهای دوران خود است. به طوری كه در آن زمكان به آن كامپیوتر پرنده می گفتند.

در اواخر دهه 1960و اوایل دهه 1970 یك مناقصه توسط نیروی دریایی امریكا برای ساخت یك هواپیمای ناونشین انجام شد و طی آن شركت امریكایی گرومن(كه دچار بحران مالی بود)، برنده این مناقصه شد.

این شركت نام پروژه خود را اف-14 قرار داد و ابتدا هزینه ساخت این هواپیما را در ابتدا حدود 7 میلیون دلار برآورد كرد، اما تنها باساختن چندین فروند از آن به علت با بودن هزینه ساخت شركت گرومن را در آستانه ورشكستگی قرار داد.

به علت طولانی شدن مدت تحویل این هواپیما به نیروی دریایی، نیروی دریایی نیز به این پروژه كم اطمینان شد.

در این هنگام گرومن با جلب نظر شاه ایران، توانست او را متقاعد به سرمایه گذاری در این پروژه و خرید این هواپیماها كند.

دولت وقت امریكا نیز موافقت كرده و مشكلات پیش روی ایران را برای خرید از بین برد.

بدین صورت دولت ایران سفارش ساخت و خرید بیش از80 فروند از این هواپیما را با مبلغ 2 میلیارد دلار با شركت گرومن امضا كرد.

تاسال 1978 حدود 79 فروند به ایران تحویل داده شد.

چند فروند باقی مانده به دلیل اوضاع نامناسب داخلی ایران(همزمان با انقلاب اسلامی ایران) هرگز تحویل داده نشد.

خصوصیات

از مهمترین خصوصیات تامكت، سیستم هدف گیری آن است كه قادر است، همزمان روی 14 هدف تا فاصله320 مایلی قفل كرده و همزمان 6 تااز آنها را باموشك مورد حمله قرار دهد.

از دیگر امكانات این هواپیما می توان از سیستم جنگ الكترونیك، پوشش المینیومی، شعله نما را نام برد.


این جنگنده قادر به حمل موشك های هوا به هوا است، كه عبارتند از:

6 AIM-7 Sparrows

4 AIM-9 Sidewinder

6 AIM-54 Phoenix

و از موشك های هوا به زمین می توان:

MK-82 (500 lbs.)

4 MK-83 (1,000 lbs.)

4 MK-84 (2,000 lbs.)

MK-20 cluster bomb

4 GBU-10 LGB

GBU-12 MK-82 LGB

4 GBU-16 MK-83 LGB

4 GBU-24 MK-84 LGB

نام برد. همچنین این هواپیما دارای یك مسلسل MK-61A1 Vulcan 20mm است.


كارایی

نوع كارایی: جنگنده- بمب افكن

تعداد موتور:2 تا TF30-P-41A توربوفن پرات اند ویتنی

وزن(خالی): 18950 كیلو گرم

حداكثر وزن: 32800 كیلو گرم

حداكثر سرعت: 2.3 ماخ (هر ماخ= 300 متر بر ثانیه)

حداكثر ارتفاع پروازی: بیش تر از 56000 فوت

حداكثر برد: 915 مایل

ابعاد:طول 18.6 متر، عرض 19 متر حداكثر و 11.4 متر حداقل، ارتفاع 4.8 متر

تعداد خدمه پروازی:2 نفر

میگهای ایران از نوع MiG-29B هستند که روسها در دهه 1980 آن را از MiG-29 سری اولیه که Fulcrum-A نامیده می شد بازتولید کرده اند. MiG-29B سیم کشی مربوط به حمل بمب اتمی را ندارد، برد و توان پردازش رادار آن کاهش یافته، سیستم شناسایی دوست از دشمن (IFF) و سیستم ضدعمل الکترونیک آن نسبت به نمونه اولیه که برای نیروی هوایی شوروی سابق و کشورهای بلوک شرق عضو پیمان ورشو ساخته شده بود، ضعیفتر شده اند. هرچند که MiG-29B نیز از سری Fulcrum-A شناخته می شود. اما تاکنون یعنی سال 2010 مشخص شده که میگهای29 ایران، دچار هیچ نوع دگرگونی نشده اند و تنها بر روی یکی از 4 میگ-29 عراقی که از نوع دوسرنشینه UB (بدون رادار) بود، توسط جهاد خودکفایی نهاجا، غلاف سوختگیری هوایی نصب شده است. به نظر می رسد نصب این غلاف، باعث خشم مسئولان روسی شده و آنها تهدید به قطع پشتیبانی فنی میگها کرده اند. با توجه به دو نقص میگ-29 یعنی توان ضعیف رادار و برد پروازی کم، دو نوع دگرگونی یا بهینه سازی برای میگ-29 های ایران قابل انجام بود که به نظر می رسد به دو دلیل: 1- عدم همکاری طرف روس  2- عدم تخصیص بودجه در نهاجا؛ هیچکدام انجام نشده باشند:

الف) ارتقاء به سطح استاندارد MiG-29S
در این ارتقا، یک تانک سوخت در قسمت پشت هواپیما اضافه می گردد که به صورت یک برآمدگی نسبت به نمونه اولیه میگ-29 قابل شناسایی است. بهینه سازی یا ارتقاء بعدی در قسمت کنترل هواپیما با نصب 4 دستگاه کامپیوتر انجام می‏شود که توانمندیهای پروازی میگ-29 را بسیار بهبود می بخشند، منجمله اینکه بیشینه زاویه حمله دو درجه افزایش پیدا می‏کند. هرچند برخی کارشناسان ناتو بر این باورند که قسمت برآمده پشت، تنها مخزن سوخت نیست بلکه سیستم ضدعمل الکترونیک پیشرفته L-203BE می باشد. اما مهمترین ارتقا در قسمت رادار می‏شود که ضمن افزایش چشمگیر برد رادار، تلاش شده با نصب برخی کیتها، وابستگی میگ-29 به کنترلر رادار زمینی کاهش یابد. بدین ترتیب با نصب رادار ارتقاء یافته N019M، میگ-29 قادر می‏شود موشکهای دوربرد هوا به هوای R-27E با برد قابل توجه 130 کیلومتر را شلیک نماید. کنسرسیوم میگ-ماپو تلاش کرده بود برخی توانمندیهای هرچند اندک هوا به زمین در MiG-29S گنجانده شود، اما برای تبدیل میگ-29 به یک جنگنده چندمنظوره، در نهایت گونه MiG-29SM از دل گونه S سربرآورد که آن هم سرانجام به ساخت ابرجنگنده MiG-29M موسوم به سوپر فالکروم منجر گردید.

ب) بهینه سازی آویونیک
این بهینه سازی که نخستین بار برای فالکرومهای نیروی هوایی لهستان پیشنهاد گردید، تنها بهینه سازی رادار و برخی متعلقات الکترونیکی میگ-29 را شامل می گردد، به نحوی میگ-29 قادر می‏شود همزمان دو هدف هوایی را رهگیری کرده و به هردو موشک شلیک کند. در این بهینه سازی، نصب موشکهای مدرن R-77 که مشابه موشک آمریکایی آمرام ولی با توان بهتر ارزیابی شده‏اند، نیز پیش بینی شده است.

مشخصات فني هواپيماي ميگ29 :

خدمه : يك نفره در مدل نظامي / دو نفره آموزشي/رزمي
طول هواپيما: 17.37 متر
طول بال: 11.4 متر
ارتفاع: 4.7 متر
مساحت بالها : 38 مترمربع
وزن خالص (بدون سوخت و....): 11.000كيلوگرم (11تن)
وزن قابل حمل ( شامل سلاح و سوخت و.....): 16800 كيلوگرم(16.8تن)
حداکثر وزن برخاست : 21000كيلوگرم(21تن)
نيروي محركه : در نمونه هاي جديد دو موتور كليموف Klimov RD-33K و Klimov RD-43 توربوفن با پس سوز و نمونه هاي قديمي دو موتور كليموف Klimov RD-33 توربوفن با پس سوز
حداكثر سرعت : 2.45 ماخ
شعاع عملياتي : در حالت نبرد شعاع700 تا 900 كيلومتر (بسته به مدل هواپيما) در يك خط سير بدون بازگشت 2900 كيلومتر
حداكثر ارتفاع پرواز : 18000 متر (59100پايي)
سرعت صعود: 330 متر در ثانيه
تجهيزات : يك توپ30 ميلي متري GSh-30-1 و موشكهاي هوا به هوا / هوا به زمين و انواع مختلف بمبها شامل:

R-60(AA-8 Aphid)/ R-27(AA-10 Alamo)/ R-73(AA-11 Archer)/FAB 500-M62/ FAB-1000/TN-100/ S-24/AS-12/ AS-14

سال ورود به خدمت: 1973
وظیفه: چند منظوره / جنگنده بمب افکن
خدمه: 1 نفر
طول: 15.3 متر
طول بال ها: 9.32 متر
ارتفاع: 4.5 متر
مساحت باله ها: 25 متر مربع
وزن روی باله ها: 450 کیلوگرم بر هر متر مربع
وزن خالی : 7.4 تن
ماکزیمم وزن (تیک اف): 15.2 تن
پیشرانه: 1 عدد موتور توربو جت 9K-50 با حداکثر قدرت در حالت پس سوز 70.21 کیلونیوتن
حداکثر سرعت: 2338 کیلومتر در ساعت بابر با 2.3 ماخ
نرخ اوج گیری: 215 متر بر ثانیه
ماکزیمم سقف پروازی : 20 کیلومتر
شعاع رزمی پرواز: 425 کیلومتر با 2150 کیلومتر برد ازاد
مهمات:
2 قبضه توپ DEFA 533  30 میلیمتری - 2 موشک هدایت شونده راداری سوپر R-530 -و 2 موشک هوا به هوای مادون قرمز ماژیک R-550 - توانایی حمل موشک هوا به سطح  AS,30L  و موشک ضد کشتی AM.39 - توانایی حمل بمب های هدایت شونده لیزری BGL-400 250 کیلوگرمی- ضمنا توانایی حمل موشک سایدویندر بمب های MK-82
این هواپیما که عراق در جنگ با آمریکا به ایران سپرده بود از قابلیتهای بی نظیری برخوردار است بطوریکه در جنگ ایران وعراق توانست چندین تامکت ایرانی را سرنگون کند.

سپاه پاسداران نیرویی بود که بیشتر در زمینه نیروی نظامی زمینی فعالیت می کرد تا آنکه جناب محمد حسن خداوردی در جلسه شورای عالی سپاه بحث ایجاد یگان هوایی را برای اولین بار مطرح کرد و تصویب شد که یگان ترابری هوایی,دریایی,زمینی در سپاه ایجاد شود و جناب محمد حسن خداوردی در سال 1359 مسوولیت تشکیلات هوایی سپاه در را در اختیار گرفت.


به دلیل اینکه نیروی هوایی بیشتر شبیه به یک یگان کوچک بود در سال 64 گوشه ای از فرودگاه مهرآباد را گرفت و در آنجا فعالیت می کرد.سپس هواپیماهایی سبکی مانند سسنا,توربو کماندو و چیفتن را که از آنها استفاده ای نمی شد در اختیار گرفتند و برای آموزش خلبان تعدادی از افراد را به مرکز آموزش علوم و فنون هوایی فرستادند که در زمینه خلبان و امور فنی آموزش ببینند.همچنین سپاه فاقد هواپیما بزرگ بود و به همین دلیل تعدادی از Falcon- 20 شرکت آسمان را گرفت همچنین تعدادی نیز از نیروی دریایی و هلال احمر در اختیار گرفت (البته به صورت موقت) که بعدها تعدادی از این هواپیما به ناوگان سپاه اضافه شد.
بدین ترتیب نیروی هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در کنار سایر قوای این نیرو شروع به رشد کرده و اکنون با نام اختصاری IRGCAF و با هواگرد هایی که در زیر به اختصار با آنها آشنا میشویم شروع به فعالیت کرد .
بارزترین و شناخته شده ترین هواپیمایی که در حال حاضر نیروی هوایی سپاه در اختیار دارد جنگنده سوخو 25 است .
این جنگنده ضربتی برای دفاع از یگان های زمینی و زرهی و همچنین حمله به تاسیسات دشمن و ستون های پیاده کاربرد دارد . در سال 1991 و در جریان حمله آمریکا به عراق تعداد 7 فروند از این جنگنده ها از عراق به ایران پناهنده شدند و به دنبال آن نیروی هوایی سپاه 6 فروند دیگر را نیز از روسیه خریداری کرد . بنابراین طبق شواهد نیروی هوایی سپاه در حال حاضر 13 فروند جنگنده ضربتی سوخو 25 ، عمدتا از نوع Su-25UB در اختیار دارد
نیروی هوایی سپاه برای رفع نیازهای ترابری هوایی خود اقدام به خرید 11 فروند هواپیمای آنتونوف 74 روسی کرده است که از این تعداد 4 فروند از نوع An-74TK-200 و 7 فروند از نوع An-74T-200 هستند .
به نسبت وزن هواپیما آنتونوف 74 تقریبا از نسبت بار به وزن برابری با هواپیما C-130 ارتش برخوردار است ضمن اینکه از لحاظ فناوری ساخت 20 سال جلوتر از هرکولس است .